Klejenie PTFE

Używanie cementu epoksydowego lub kleju do uszczelniania polimeru ze szkłem i metalem oraz ze sobą.

Odporność politetrafluoroetylenu (PTFE) na wszelkiego rodzaju przyleganie jest legendarna i często bardzo użyteczna, podobnie jak jego obojętność chemiczna.Jednak te właściwości mają jedną istotną wadę: polimer bardzo trudno jest niezawodnie związać z innymi materiałami lub ze sobą.Istnieje rozwiązanie tego problemu, na które autor zwrócił uwagę firmy Reltek.(Więcej o nich poniżej).Rozwiązaniem problemu jest naftalan sodu rozpuszczony w eterze 2-metoksyetylowym lub w tetrahydrofuranie.Stosuje się go jako środek trawiący w celu zastąpienia atomów fluoru na powierzchni bardziej reaktywnymi i dającymi się wiązać cząsteczkami.Po wytrawieniu powierzchnia polimeru znacznie lepiej toleruje różne cementy, w tym kleje na bazie żywicy epoksydowej, takie jak Araldite lub bardziej specjalistyczne żywice Reltek Epoxy Resins.Trawienie jest proste i polega na wystawieniu szorstkiej i odtłuszczonej powierzchni polimeru na działanie roztworem naftaledu sodu na około 2 minuty, a następnie przemyciu wytrawionej powierzchni izopropanolem.Wytrawiona powierzchnia jest stabilna, odporna mechanicznie i łatwa do klejenia.Jedyną trudnością jest wytwarzanie i obsługa kompleksu naftaledu sodu.

Naftalan sodu jest niezwykle silnym środkiem redukującym i bardzo szybko reaguje z tlenem atmosferycznym i wodą.Każde znaczące wystawienie na działanie atmosfery szybko go dezaktywuje.Dlatego najlepiej jest go wytwarzać i używać w komorze rękawicowej w atmosferze azotu lub przy użyciu technologii Scklenk.

W preparacie zastosowanym przez autora 2,5 g naftalenu (GPR Rectapur) rozpuszczono w 25 ml tetrahydrofuranu w probówce Schlenka.Do tej mieszaniny dodano 0,2 g świeżo pociętego sodu metalicznego.Przestrzeń powietrzną w rurce Schlenka przepłukano argonem i zamknięto korkiem Subaseal.Zamknięto boczny kran i rurkę Schlenka częściowo zanurzono w łaźni wodnej utrzymywanej w temperaturze 45°C przez dwanaście godzin.

Podczas stosowania naftalidu sodu najlepiej jest operować w rurce Schlenka lub w komorze rękawicowej, a dopływ azotu lub argonu jest korzystny, aby zapobiec utlenianiu odczynnika podczas manipulacji.Układ do trawienia cienkich rurek polimerowych do uszczelniania rurek ze stali nierdzewnej lub szkła.

Rurka polimerowa przeznaczona do wytrawiania jest uszczelniona na dalszym końcu, aby zapobiec aspiracji wytrawiacza, i wprowadzana przez otwór igły podskórnej, która przebija warstwę podskórną.Subaseal jest uniwersalnym zamknięciem, ponieważ może pomieścić wiele rurek o różnych średnicach.Oznacza to, że w ten sposób można trawić dość szerokie rurki (do 6 mm średnicy).