Adsorpcja to adhezja jonów lub cząsteczek na powierzchnię innej fazy.Adsorpcja może zachodzić poprzez fizysorpcję i chemisorpcję.Jony i cząsteczki mogą adsorbować na wielu typach powierzchni, w tym na powierzchniach polimerowych.Polimer to duża cząsteczka złożona z powtarzających się podjednostek połączonych ze sobą wiązaniami kowalencyjnymi.Adsorpcja jonów i cząsteczek na powierzchniach polimerów odgrywa rolę w wielu zastosowaniach, w tym: biomedycznych, strukturalnych i powłokach.
Powłoki na implanty
Powłoki odporne na białka:Adsorpcja białek wpływa na interakcje zachodzące na styku tkanka-implant.Adsorpcja białek może prowadzić do powstawania zakrzepów krwi, reakcji na ciało obce i ostatecznie do degradacji urządzenia.Aby przeciwdziałać skutkom adsorpcji białek, implanty często powleka się powłoką polimerową w celu zmniejszenia adsorpcji białek.
Wykazano, że powłoki z glikolu polietylenowego (PEG) minimalizują adsorpcję białek w organizmie.Powłoka PEG składa się z cząsteczek hydrofilowych, które są odpychające adsorpcję białek.Białka składają się z cząsteczek hydrofobowych i miejsc ładunkowych, które chcą wiązać się z innymi cząsteczkami hydrofobowymi i miejscami naładowanymi przeciwnie.Nakładając cienką jednowarstwową powłokę PEG, zapobiega się adsorpcji białek w miejscu urządzenia.Ponadto zwiększa się odporność urządzenia na adsorpcję białek, adhezję fibroblastów i adhezję bakterii.
Powłoki przeciwzakrzepowe:Hemokompatybilność urządzenia medycznego zależy od ładunku powierzchniowego, energii i topografii.Wyroby, które nie są hemokompatybilne, stwarzają ryzyko utworzenia skrzepliny, proliferacji i upośledzenia układu odpornościowego.Powłoki polimerowe nakłada się na urządzenia w celu zwiększenia ich hemokompatybilności.Kaskady chemiczne prowadzą do powstawania włóknistych skrzepów.Decydując się na zastosowanie hydrofilowych powłok polimerowych, zmniejsza się adsorpcja białek, a także zmniejsza się ryzyko negatywnych interakcji z krwią.Jedną z takich powłok polimerowych, która zwiększa hemokompatybilność, jest heparyna.Heparyna to powłoka polimerowa, która wchodzi w interakcję z trombiną, zapobiegając krzepnięciu.Wykazano, że heparyna hamuje adhezję płytek krwi, aktywację dopełniacza i adsorpcję białek.
Strukturalny
Zaawansowane kompozyty polimerowe:Zaawansowane kompozyty polimerowe stosowane są do wzmacniania i renowacji starych konstrukcji.Te zaawansowane kompozyty można wytwarzać wieloma różnymi metodami, w tym prepregiem, żywicą, infuzją, nawijaniem włókien i pultruzją.Zaawansowane kompozyty polimerowe są stosowane w wielu konstrukcjach samolotów, a ich największy rynek dotyczy lotnictwa i obronności.
Polimery wzmocnione włóknami:Polimery wzmocnione włóknami (FRP) są powszechnie stosowane przez inżynierów budownictwa lądowego w swoich konstrukcjach.FRP reagują liniowo-elastycznie na naprężenia osiowe, co czyni je doskonałym materiałem do utrzymywania obciążenia.FRP mają zwykle postać laminatu, przy czym każda warstwa ma jednokierunkowe włókna, zazwyczaj węglowe lub szklane, osadzone w warstwie lekkiego polimerowego materiału matrycowego.FRP charakteryzują się dużą odpornością na działanie środowiska i dużą trwałością.
Politetrafluoroetylen:Politetrafluoroetylen (PTFE) to polimer stosowany w wielu zastosowaniach, w tym w powłokach nieprzywierających, produktach kosmetycznych i smarach.PTFE jest hydrofobową cząsteczką złożoną z węgla i fluoru.Wiązania węgiel-fluor powodują, że PTFE jest materiałem o niskim współczynniku tarcia, przewodzącym w środowiskach o wysokiej temperaturze i odpornym na pękanie naprężeniowe.Te właściwości powodują, że PTFE jest niereaktywny i stosowany w szerokiej gamie zastosowań.
Adsorpcja polimeru w ośrodkach porowatych:Adsorpcja fizyczna i uwięzienie mechaniczne to dwie główne przyczyny zatrzymywania polimeru w ośrodkach porowatych.Niska retencja polimeru w zbiorniku ma kluczowe znaczenie dla powodzenia operacji EOR polimeru.
Czas publikacji: 18 grudnia 2018 r