Politetrafluoroetylen (PTFE) to materiał syntetyczny wynaleziony przypadkowo pod koniec lat trzydziestych XX wieku, gdy chemik próbował opracować nowy typ czynnika chłodniczego na bazie perfluoroetylenu.Zamiast uzyskać chlorofluorowęglowodór, naukowiec ze zdziwieniem stwierdził, że perfluoroetylen użyty w procesie reaguje z zawartością żelaza w pojemniku i polimeryzuje pod ciśnieniem.

Właściwości mechaniczne przy rozciąganiu:Naprężenie zrywające przy rozciąganiu i odkształcenie zrywające są szeroko stosowane do celów kontroli jakości, ale są to wielkości niezadowalające do celów projektowych z dwóch powodów: po pierwsze i najważniejsze, PTFE nie powinien nigdy być stosowany przy odkształceniach przekraczających granicę plastyczności (punkt, w którym krzywa obciążenia i odkształcenia charakteryzuje się wyraźną zmianą nachylenia), a po drugie, punkt pęknięcia zależy od kształtu próbki i dlatego nie jest przydatny do przewidywania zachowania w praktyce.
Krzywe obciążenia rozciągającego-wydłużenia uzyskane dla próbek PTFE zależą od krystaliczności, masy cząsteczkowej, wielkości, kształtu i być może struktury oryginalnych cząstek oraz nasilenia wad pozostałych po wytworzeniu.Ponadto zależą one, jak zwykle w przypadku tworzyw termoplastycznych, od temperatury badania i szybkości odkształcania.Z powodu tych komplikacji przedstawione tutaj dane mogą jedynie wskazywać ogólne zachowanie.Ogólne trendy zachowania się PTFE przy rozciąganiu w funkcji temperatury.Są to typowe krzywe, z których można wyprowadzić granicę plastyczności, choć mniej precyzyjnie niż jest to możliwe w przypadku większości innych tworzyw sztucznych.
Wysokie napięcie Zastosowania PTFE:W odniesieniu do zastosowań wysokonapięciowych od dawna wiadomo, że w obecności wyładowań powierzchniowych dochodzi do uszkodzeń w wyniku erozji, ponieważ PTFE jest materiałem nieśladowym.Parr i Scarisbrick porównali zachowanie szerokiej gamy izolatorów polimerowych za pomocą testu śledzenia IEE z użyciem elektrolitu oraz testu mgły pyłowej ASTM (D21 32-62T).Ustalili, że PTFE należy do klas erozyjnych, które wykazały długą żywotność, tj. > 1000 godzin w teście mgły pyłowej.Zatem PTFE ma użyteczne właściwości powierzchniowe do zastosowań zewnętrznych.
W przypadku izolacji masowych wymagana będzie wysoka jakość wytwarzania, aby wytworzyć konstrukcje o bardzo niskim poziomie porowatości i wewnętrznych pustych przestrzeniach, wymaganych w zastosowaniach wysokiego napięcia.Można przeprowadzić badania za pomocą elektronicznych detektorów wyładowań, aby zapewnić brak szkodliwych wyładowań, które mogą wystąpić w pustych przestrzeniach.Alternatywnie możliwe jest ograniczenie wyładowań poprzez impregnację PTFE cieczami dielektrycznymi lub gazem pod wysokim ciśnieniem, tak aby przynajmniej częściowo wypełnić wszelkie puste przestrzenie w polimerze.W konsekwencji wartości wytrzymałości dielektrycznej uzyskane z badań przeprowadzonych w oleju mogą być mylące wysokie dla słabo wyprodukowanego PTFE ze względu na impregnację wszelkich luk występujących w oleju.
Czas publikacji: 24 listopada 2019 r