Imponujący rozwój branży wyrobów medycznych, biomedycznych i opieki zdrowotnej w ciągu ostatnich 15 lat nie słabnie, nawet gdy materiały takie jak fluoropolimery spełniają coraz większe zapotrzebowanie na nowe produkty i procedury.

Ogólnie rzecz biorąc, fluoropolimery stopniowo zastępują inne tworzywa sztuczne w zastosowaniach medycznych ze względu na ich zdolność do spełniania wymagań fizycznych i biokompatybilności leków i urządzeń nowej generacji.Fluoropolimery spełniają unikalny zestaw kryteriów wydajności w takich zastosowaniach.Należą do nich biokompatybilność, smarowność, sterylizacja, obojętność chemiczna, szeroki zakres temperatur stosowania, niskie wiązanie ze sprzętem procesowym, wysoka czystość z niską zawartością substancji ekstrahowalnych, właściwości dielektryczne i certyfikat USP klasy VI.
Rodzina dostępnych fluoropolimerów spełniających powyższe wymagania obejmuje gatunki żywic PTFE, FEP, PFA i PVDF od różnych producentów żywic.PTFE (polimer) ma ugruntowaną historię implantów w zastępowaniu tkanek miękkich ze względu na jego biokompatybilność i obojętność.Producenci żywic i dalszych produktów w dalszym ciągu reagują na nowe wymagania dotyczące wydajności, dokonując odpowiednich modyfikacji odpowiednio składu chemicznego żywicy i konfiguracji powierzchni produktów.
Biokompatybilność dowolnego polimeru jest głównym wymaganiem w przypadku każdego wyrobu medycznego, takiego jak cewniki, naczynia zabezpieczające przed biologią, strzykawki i szwy.PTFE, FEP i PVDF to materiały biokompatybilne o ugruntowanej pozycji, a ich smarowność i odporność chemiczna sprawiają, że są one materiałem wybieranym do produktów takich jak rurki wieloprześwitowe i inne stosowane w procedurach małoinwazyjnych.Na przykład wieloprześwitowa rurka cewnika z fluoropolimeru umożliwia chirurgom wykonywanie wielu zabiegów przy użyciu tego samego cewnika.
Fluoropolimery, zwłaszcza PTFE (polimer) i PVDF, są szeroko stosowane w membranach mikroporowatych.Membrany zawierające miliardy porów o wielkości od 0,01 do 10 mikronów działają jak filtry cząstek i bakterii w krytycznych płynach.PTFE i PVDF należą do nielicznych polimerów stosowanych na membrany filtracyjne.Powierzchnie membran polimerowych można modyfikować w celu zapewnienia określonych właściwości filtracyjnych i mogą być hydrofobowe (odpychające wodę) i oleofobowe (odpychające oleje, rozpuszczalniki i płyny o niskim napięciu powierzchniowym).Membrany PVDF można również modyfikować powierzchniowo, aby były hydrofilowe (lubiące wodę) w celu usuwania cząstek wirusowych w celu wytwarzania białek terapeutycznych i przeciwciał monoklonalnych.Membrany do blottingu PVDF szczególnie dobrze nadają się do immunoblottingu na niskim tle (analiza Western blot), a także do analizy aminokwasów i sekwencjonowania białek.
Sprzęt dodatkowy, taki jak pompy, rurki, złączki używane w połączeniu z urządzeniami medycznymi, musi spełniać podobne parametry wydajności i specyfikacji.Akcesoria mające bezpośredni kontakt z płynami są zbudowane z fluoropolimerów, takich jak PTFE i PVDF.Na przykład pompy dozujące, takie jak pompy membranowe, są wymagane do zapewnienia precyzyjnego i powtarzalnego przepływu, czasami w przypadku płynów agresywnych chemicznie.Z tego powodu w konstrukcji tych pomp stosuje się zarówno rurki z PTFE, jak i PVDF.
PVDF, chociaż ma niższą granicę temperatury stosowania niż PTFE (polimer), ma stosunkowo wysoką wytrzymałość na rozciąganie i doskonałą odporność na przenikanie wielu płynów.Ma niższą gęstość (1,78 g/cm3) niż inne fluoropolimery (około 2,18 g/cm3).Ze względu na niższą temperaturę topnienia niż inne fluoropolimery, łatwiej go przetwarzać na produkty takie jak rury, rurki, części formowane wtryskowo i folie.Zapewnia doskonałą stabilność wymiarową i odporność na promieniowanie UV, dlatego znajduje nowe zastosowania w przemyśle lotniczym, czujnikach, biotechnologii i robotyce.
Czas publikacji: 06 sierpnia 2018 r